Hoe mijn eerste bioscoopdate uitliep op een ramp

Dit is mij nou een pakkende titel. Jullie denken nu vast aan de gekste dingen, ruzie, vechten en al dat soort gekke dingen. Een invasie door aliens komt in de buurt. Oke even zonder grappen, het was een avond die ik niet zou vergeten met veel gelach en gezeik. Spannend niet?

 

Mijn vriendje en ik gingen naar de bioscoop, naar de film ‘The mortal instruments city of bones’. Dat is echt een geweldige film dus als je erover twijfelde moet je hem gewoon gaan kijken. Maar oke back to the point. In mijn dorp is geen bioscoop dus we gingen naar Leiden. Samen op de scooter gingen we een leuke avond te ge moet, geen idee voor wat zou komen.

De avond verliep normaal, we kochten ons kaartje en keken de film. Toen de film afgelopen was gingen we natuurlijk uit de bioscoop. Maar toen kwamen we bij mijn scooter aan. Ik zocht naar mijn sleutel maar ik kon hem nergens vinden. Ik gaf Thijs nog de schuld ervan dat hij mijn sleutel kwijt had gemaakt, ik ben ook zo’n geweldig vriendinnetje. We hebben heel mijn tas onderzocht, alles eruitgehaald en alles goed bekeken. Maar nergens was mijn sleutel te vinden?!

 

Toen kwamen we op het idee om terug te gaan naar de bioscoop en te vragen of ze misschien een sleutel hadden gevonden, maar ja hoor die was dicht. Echt alles ging mis. Na 4 keer mijn tas te bekijken besloten we dat ik hem dus echt kwijt was. Ik had mij deze avond wel wat ‘romantischer’ verwacht. Thijs had een gek idee, maar ik wou er niet naar luisteren. Hij wist dat ik een reserve sleutel had liggen in mijn huis maar ja ik had ook geen huissleutel dus hoe moest ik binnen komen?

Snel smste ik mijn zus of ze een huissleutel buiten wou leggen, dat was alvast geregeld. Toen kwam vraag 2, hoe komen we thuis? Toen kwam Thijs met een idee, hij had ooit een fiets in Leiden neergezet en niet meer opgehaald. Er zat geen slot omheen dus hij kon al gestolen zijn. We hoopten op het beste en samen gingen we naar de plek waar zijn oude fiets stond, en je raad het al HIJ WAS ER NOG. Niet dat het een geweldig ding was. Het had geen lichtjes, geen remmen en het achterbankje zat los. Maar we hadden vervoer en daar ging het om.

 

Mijn moeder mocht hier natuurlijk niks van weten en dus heb ik de dag erna gelijk wat sleutels bij laten maken. Ze is er nu nog steeds niet achter en het is al een halfjaar geleden. Nu, elke x als ik naar de bioscoop ga, hou ik mijn sleutels in mijn hand voor het geval dat dit weer gebeurd.

 

En het grappigste van het verhaal komt nu, ik zat dus vorige week op school met dezelfde tas. En ik keek een beetje in al mijn vakjes want ik verveelde me onwijs. Toen voelde ik opeens iets kouds in een binnenvakje. Ja je raad het al, het was mijn sleutel! Al die tijd zaten ze gewoon wel in mijn tas en we hebben dus gewoon echt niet goed gekeken. Nouja ‘niet goed’ ze zaten heel diep en ja we voelden ze niet. Toen ik ze vond gilde ik onwijs hard door de klas en iedereen keek mij echt aan van ‘wat is er’. En ik gillen ‘ik heb mijn sleutels omg!’ Maar niemand wist dat ik ze al zoooo lang kwijt was dus ze lachten me alleen maar uit.

Ik hoop dat ik jullie vermaakt heb met mijn geweldige kneuze verhaal. Dit kan ook echt alleen mij overkomen. Gelukkig is Thijs er nooit boos  om geweest en vond die het alleen maar grappig. Een tip voor iedereen, zorg dat je je sleutel nooooit vergeet!

Kusjes,

Fleurine.

Advertenties

2 gedachtes over “Hoe mijn eerste bioscoopdate uitliep op een ramp

Laat hier een reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s